پارت پنجاه :
تماس را که قطع کردم، از اتاقم بیرون آمدم. مادرم سر میز صبحانه بود. پرسید:
ـ با امیر حرف میزدی؟
ـ آره. صبح رفته بود.
مادرم کمی از قوری برایم چای ریخت و گفت:
ـ خدارو شکر دیشب به دادت رسید.
آبی به صورتم زدم و پشت میز نشستم و گفتم:
ـ خیلی به موقع رسید.
ـ خوشم میاد ازش. روت خیلی تعصب داره بر عکس علیرضا. هر دفعه سارهرو تنها میفرسته تهران.
احساس کردم کمی دل مادرم به ام
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
آخی🥰
۴ ماه پیشاکرم بانو
1چقد دلم نی نی کوچولو خواست... خواهرزاده هام همه بزرگ شدن،وقتی کوچیک بودن منم کوچیک بودم چیزی نفهمیدم
۶ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
عزیزم❤️
۶ ماه پیشمیم
2خیلی عالی بود،بحث اعتماد به سایه نیست،اون موقع شب یکم خطرش بیشتره یهو مشکل اونجوری پیش بیاد،تنهایی و جاده خلوت شب 🤔🙏🏻
۶ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
👍❤️
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

شادان
0از موقعی ساره حامله بود همش میگفتم الان سر اسم بچه هم دعوا میشه که چی بذارن و به سلیقه کی بذارن ..ولی اصلا حرفی زده نشد تا الان دیدم بالاخره اسمش مشخص شد.🤣