پارت پنجاه :

تماس را که قطع کردم، از اتاقم بیرون آمدم. مادرم سر میز صبحانه بود. پرسید:
ـ با امیر حرف می‌زدی؟
ـ آره. صبح رفته بود.
مادرم کمی از قوری برایم چای ریخت و گفت:
ـ خدارو شکر دیشب به دادت رسید.
آبی به صورتم زدم و پشت میز نشستم و گفتم:
ـ خیلی به موقع رسید.
ـ خوشم میاد ازش. روت خیلی تعصب داره بر عکس علی‌‌رضا. هر دفعه ساره‌رو تنها می‌فرسته تهران.
احساس کردم کمی دل مادرم به ام

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    از موقعی ساره حامله بود همش میگفتم الان سر اسم بچه هم دعوا میشه که چی بذارن و به سلیقه کی بذارن ..ولی اصلا حرفی زده نشد تا الان دیدم بالاخره اسمش مشخص شد.🤣

    ۴ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    آخی🥰

    ۴ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    چقد دلم نی نی کوچولو خواست... خواهرزاده هام همه بزرگ شدن،وقتی کوچیک بودن منم کوچیک بودم چیزی نفهمیدم

    ۶ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    عزیزم❤️

    ۶ ماه پیش
  • میم

    2

    خیلی عالی بود،بحث اعتماد به سایه نیست،اون موقع شب یکم خطرش بیشتره یهو مشکل اونجوری پیش بیاد،تنهایی و جاده خلوت شب 🤔🙏🏻

    ۶ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    👍❤️

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️